خدایا مرا ببخش بخاطر تمام درهایی که کوبیدم و خانه تو نبود .....

من از تمام پسرای خوب سرزمینم معذرت میخوام... اگه موهای رنگ شده ی من داره توجهت رو جلب میکنه.. اگه آرایشم داره چشماتو اذیت میکنه... اگه مانتوی کوتاهم داره صدات میزنه... اگه نمی تونی قر و ناز کردنا مو نادیده بگیری.. معذرت میخوام اگه من حیامو گم کردم و اسمت را گذاشتم... هیزز... این مطلب روی یک تکه کاغذ...

من که دایم پای خود دل را به دریا می زنم پیش تو پایش بیفتد قید خود را می زنم پ.ن : هادی علی بابایی اگر روزی گذارت به اینجا افتاد نظری کن به ...

از یال و کوپالم خجالت میکشم اما بازیچه ی آهو شدن را دوست می دارم

خودم فرهادم اما حیف، شیرین نیستی، تلخی نمک دارم، ولی این نیست آن شوری که می خواهی....

تا حالا دندون پزشکی رفتید...؟ اول دکتر چند تا سوزن میزنه تو لثه تون ، بعد اون مته رو میگیره دستش... بعضی وقتا از شدت درد دسته های صندلی رو محکم فشار میدیم و اشک تو چشمامون جمع میشه .. چرا نمیزنین تو گوشش ؟ چرا داد و هوار نمی کنید ؟ این همه درد رو تحمل کردید ، این همه سوزن و آمپول و مته و انبر و ... ...

بیماری دوری از خراسان دارم تجویزِ پزشکِ من حرم درمانیست.... پ ن: ای کاش دلم شبیه یک فرش فقطاز داخل صحنهای او رد میشد

پیراهنم روزی گواهی می دهد پاکم ای عشق گاهی وقت ها پاکی به دامن نیست حسین زحمتکش پ.ن: دنبال آرامش نگرد ای رود سرگردان چیزی که در دریا نباشد در تو قطعا نیست

رقیبم گیسوانت را به دست آورد، غمگینم که با آن مرد نعمتها و با این مرد حسرتهاست.... پ.ن: ...

دوست داشتن آدمها را می توان از تـــوجه آنها فهمیدوگرنه حرف را که همه می توانند بزنند...!"پائولو کوئلیو"